Drunk in public

Hier is een filmpje over Mark David Allen. Een trailer want de film zelf is helaas niet te vinden op het web. Ik heb hem gekocht.

Niet de vrolijkste film / documentaire. Dat kun je zeker wel zeggen. Mark is namelijk een enorme alcoholist. Hij heeft het in zijn leven klaar gespeeld om meer dan 500 keer gearresteerd te worden voor “Drunk in public”.

Hij was al een aardige drinker, maar zijn verhaal begint pas echt nadat hij 37 dagen in coma gelegen heeft. Hij verloor 2 van zijn vrienden in een eenzijdig auto ongeluk. Ze hadden alle drie gedronken en hij was de enige die het overleefde. Ik voel me verplicht om te vermelden dat hij niet achter het stuur zat.

De film is eigenlijk ook een vreselijk ongeluk. Dat is een belangrijke reden dat je er naar kijkt. De fascinatie voor ongelukken.

Ik roep vaak dat alcohol gezond is en dat je er een hoop lol aan kunt beleven. Dat is een statement waar ik nog steeds achter sta, maar het zou onrealistisch zijn om te ontkennen dat alcohol ook gevaarlijk is. Om een antieke quote boven tafel te halen:

“Whether wine is a nourishing drink, a medicine or a poison is a matter of dosage. Paracelsus, 1493-1541, alchemist, astrologer, physician; father of modern pharmacology and toxicology”

Mark heeft de grens van vergif wel opgezocht. In feite zie je hem gedurende de hele film langzaam zelfmoord plegen. (In mijn beleving) Met enkele tussenpozen waarin hij ineens een tijdje nuchter is. Herman Brood wist er natuurlijk ook wel raad mee maar in vergelijking met Mark kun je hem een watje noemen.

Ik kan niet anders dan sympathie voor de man voelen. Hij zegt “dank u wel”, “sorry”, is zachtaardig, beleefd, welbespraakt, niet dom, en schaamt zich voor zijn alcoholisme.

Maar hulp wil ie niet. Hij wil drank. En niet een paar biertjes. Nee, wodka is zijn keuze. Naar mijn mening een hele gevaarlijke drank. Niet noodzakelijk heel ongezond, maar gewoon veel te sterk om mee om te kunnen gaan.

Er zijn genoeg andere films te vinden over alcoholisten maar deze springt er op een bepaalde manier uit. Mark lijkt (wederom in mijn beleving) “bewust” bezig om er een eind aan te maken via drank. Dat lijkt hem ook een aantal keer bijna te lukken. Iedereen die aan het woord komt begrijpt ook niet dat hij al niet 10 keer gestorven is.

Als je in “iets groters” gelooft zou je kunnen denken dat dat “iets” hem niet dood laat gaan. Of het een straf is of juist niet kan ik niet zeggen, maar hij BLIJFT maar leven.

Totdat hij natuurlijk toch dood gaat op zijn vijftigste. Dan drinkt ie al een stuk minder en uit onderzoek blijkt dat ie op dat moment ook nuchter is. (Wat eventueel ook wel als een nare grap gezien kan worden.) En zelfs zijn lever is er niet opmerkelijk slecht aan toe. De doodsoorzaak wijst wel naar de aftakeling van zijn lichaam door zijn “levensstijl”.

Deze film is een afschuwelijke document. Mijn vrouw kan er niet naar kijken. Maar ja, het is nou eenmaal OOK hoe een leven kan lopen. De kans dat deze film realistischer is dan bijvoorbeeld de film “Pretty woman” lijkt me niet ondenkbeeldig. Sterker nog; Deze film is een waar gebeurd verhaal!

Ik weet ook niet zo goed waarom ik hier iets over wilde schrijven maar ik wilde het al heel lang. Misschien is dit het ook wel: Als je iedere dag bedolven wordt onder romantische komedies, en oorlogfilms waarin de goeden (Amerikanen over het algemeen) altijd winnen door de slechten af te slachten wordt je wereldbeeld wel wat misvormd. Niet dat deze film een goed beeld van de wereld schept maar hij laat wel zien dat mensen ook wel problemen kunnen hebben. En dat geluk misschien niet vanzelfsprekend is.

Het mag in ieder geval duidelijk zijn dat wodka daar niet de oplossing voor is.

Tja,

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized, Zelf Bier Brouwen, Zelf Cider maken, Zelf Wijn maken. Bookmark de permalink.